Ta strona wykorzystuje ciasteczka ("cookies") w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Czy wyrażasz na to zgodę?

Czytaj więcej

Wykłady z ciekawej chemii

CYKL WYKŁADÓW Z CIEKAWEJ CHEMII ORGANIZOWANY PRZEZ WYDZIAŁ CHEMII UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO W ROKU AKADEMICKIM 2025/2026

Lubisz chemię już od dawna, a może dopiero zaczynasz się nią interesować?

Planujesz zdać maturę z chemii i zastanawiasz się czy wybrać ten kierunek studiów?

Jeśli chociaż na jedno pytanie odpowiedziałeś tak, to te wykłady są specjalnie dla Ciebie.

Każdy z wykładów prowadzony jest przez naukowców i dydaktyków pracujących na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego i poświęcony został innemu tematowi obejmującemu dziedzinę nauk chemicznych.
Wykłady są bezpłatne i dedykowane uczniom szkół ponadpodstawowych. Odbywają się raz w miesiącu w czwartki o godzinie 13.45 w Auli im. Wojciecha Świętosławskiego w gmachu Wydziału Chemii UW, na ul. Pasteura 1 w Warszawie. Zajęcia trwają 60 minut.

Szczegółowy harmonogram poniżej.

Czekamy na zgłoszenia indywidualne oraz grupowe.

Zapisz się już dziś!

Kontakt do koordynatorki projektu dr Katarzyny Kińskiej:

kkinska@chem.uw.edu.pl

 

Data Wykładowca Temat
12.02.2026 dr hab. Barbara Wagner, prof. ucz. Od pióra do spektrometru – jak badamy zabytkowe rękopisy.
05.03.2026 dr Marcin Strawski Chemia jest jak cebula. Ma warstwy.
09.04.2026 dr hab. Jan Krajczewski Spektroskopia optyczna: jak zobaczyć to, czego nie widać.
14.05.2026 dr Barbara Kowalewska Niewidzialni strażnicy zdrowia: Jak biosensory elektrochemiczne czytają sygnały z naszego ciała
11.06.2026 dr hab. Agnieszka Dąbrowska, prof. ucz. „Kto zamieszka na tworzywach sztucznych? Wycieczka na Plastisferę.”?

Spektroskopia optyczna: jak zobaczyć to, czego nie widać.
dr hab. Jan Krajczewski

Czy barwa ma liczbę? Czy widmo to coś, czego należy się bać?
Spektroskopia optyczna to nauka o oddziaływaniu światła z materią. Dzięki niej możemy dowiedzieć się, jaki związek znajduje się w próbce, jak jest zbudowany oraz ile go jest. Podczas wykładu zobaczymy jak działa spektrofotometr i w jaki sposób prawo absorpcji pozwala zamienić intensywność światła w informację o stężeniu. Przyjrzymy się widmom atomowym oraz widmom cząsteczek, aby zrozumieć, skąd biorą się maksima absorpcji i linie emisyjne. Zobaczymy, że widmo jest swoistym „odciskiem palca” substancji zarówno cząsteczki, jak i atomu.
Na koniec poznamy odpowiedź na pytanie: po co to wszystko?
Omówimy praktyczne zastosowania spektroskopii od oznaczania witaminy C, przez analizę jonów w wodzie, po badania przesiewowe oraz porozmawiamy o selektywności, swoistości i ograniczeniach metod analitycznych.

Spektroskopia pozwala zamienić wrażenia wzrokowe w dane liczbowe, a liczby w wiedzę o świecie, którego nie widać gołym okiem.


Chemia jest jak cebula. Ma warstwy
dr Marcin Strawski

STEM (Science, Technology, Engineering, Mathematics) to akronim oznaczający kluczowe dziedziny nauczania: Naukę, Technologię, Inżynierię i Matematykę, które są ze sobą powiązane i skupiają się na rozwiązywaniu problemów, praktycznym zastosowaniu wiedzy oraz rozwijaniu innowacyjności. To hasło nieco marketingowe, ale też bardzo realne, gdyż współczesnych przykładów współgrania tych dziedzin jest niezliczenie wiele. W wielu rozwiązaniach zetkniemy się z materiałami złożonymi, wieloskładnikowymi, kompozytami objętościowymi, ale również dwuwymiarowymi. Nawet ostatni z wymienionych przykładów to również bardzo pojemne zagadnienie. W czasie wykładu podzielę się z Państwem paroma informacjami na temat tworzenia, identyfikowania chemicznego i badania przestrzennego układów dwuwymiarowych. Tych najcieńszych molekularnych, ale również tak zwanych cienkich filmów i warstw.

 


Od pióra do spektrometru – jak badamy zabytkowe rękopisy
dr hab. Barbara Wagner, prof. ucz.

Podczas wykładu usłyszymy o tym, jak z pozoru zwykła kreska atramentu może stać się źródłem precyzyjnej informacji chemicznej o zabytkowych dokumentach i w jaki sposób bez niszczenia zabytku można „zbierać ślady” atramentu na specjalnych papierowych wskaźnikach, a następnie odczytać informacje za pomocą technik spektralnych i odkodować je z zastosowaniem uczenia maszynowego. Dzięki temu możemy porównywać atramenty, odkrywać etapy powstawania rękopisów i śledzić ich historię, łącząc ślady pozostawione przez dawne pióra z najnowocześniejszą aparaturą badawczą.